រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង៖ ៣ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៦ សប្តាហ៍

កម្លាំងស៊ុតបាល់ទាត់មិនកើតពីការទាត់ឲ្យខ្លាំងតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែកើតពីការរួមបញ្ចូលរវាងបច្ចេកទេសជើង ទីតាំងរាងកាយ កម្លាំងស្នូល និងពេលវេលាប៉ះបាល់។ សម្រាប់អ្នកអាន មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ នៅកម្ពុជា ការហ្វឹកហាត់...

November 17, 2026 5 min read
វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង៖ ៣ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៦ សប្តាហ៍
§

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង៖ ៣ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៦ សប្តាហ៍

កម្លាំងស៊ុតបាល់ទាត់មិនកើតពីការទាត់ឲ្យខ្លាំងតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែកើតពីការរួមបញ្ចូលរវាងបច្ចេកទេសជើង ទីតាំងរាងកាយ កម្លាំងស្នូល និងពេលវេលាប៉ះបាល់។ សម្រាប់អ្នកអាន មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ នៅកម្ពុជា ការហ្វឹកហាត់រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍អាចរៀបចំជាបីដំណាក់កាល៖ សប្តាហ៍ទី១–២ ផ្តោតលើការប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខ្សែចងស្បែកជើង សប្តាហ៍ទី៣–៤ បង្កើនល្បឿនជើងនិងកម្លាំងស្នូល ហើយសប្តាហ៍ទី៥–៦ អនុវត្តការស៊ុតក្រោមសម្ពាធ។ កីឡាករដូចជា លីយ៉ូណែល ម៉េស៊ី និង គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ បង្ហាញថា ភាពត្រឹមត្រូវមានតម្លៃដូចកម្លាំង។ ការស៊ុតខ្លាំងដែលគ្មានការគ្រប់គ្រងអាចហោះចេញក្រៅទីលាន ឬបង្ករបួសកជើង។ ចាប់ផ្តើមដោយកំដៅសាច់ដុំ ១០–១៥ នាទី វាស់ចំនួនស៊ុត និងកត់ត្រាភាគរយបាល់ចូលគោលដៅរាល់សប្តាហ៍។

ស្វែងយល់បន្ថែម

កីឡាករវ័យក្មេងហ្វឹកហាត់ស៊ុតបាល់នៅលើទីលានបៃតងពេលល្ងាច មានគ្រូបង្វឹកកំពុងកត់ត្រាលទ្ធផល

តើការផ្លាស់ប្តូរអ្វីខ្លះដែលធ្វើឲ្យការស៊ុតខ្លាំងឡើង?

ការស៊ុតខ្លាំងត្រូវការការកែប្រែបីចំណុចសំខាន់៖ ចំណុចប៉ះបាល់ ទីតាំងរាងកាយ និងការផ្ទេរកម្លាំងពីជើងទៅត្រគាក។ ប្រសិនបើអនុវត្តត្រឹមត្រូវក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ អ្នកអាចបង្កើនល្បឿនបាល់ និងភាពត្រឹមត្រូវបានដោយមិនពឹងលើកម្លាំងជើងតែមួយមុខ។ ចំណុចសំខាន់គឺត្រូវវាស់លទ្ធផល មិនមែនទាយតាមអារម្មណ៍ទេ។

តារាងប្រៀបធៀបរហ័ស

ចំណុចហ្វឹកហាត់ បច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ កំហុសដែលបន្ថយកម្លាំង វិធីវាស់លទ្ធផល
ចំណុចប៉ះបាល់ ប្រើខ្សែចងស្បែកជើង ប្រើម្រាមជើង បាល់ហោះត្រង់ជាងមុន
ទីតាំងរាងកាយ ផ្អៀងខ្លួនបន្តិចទៅមុខ ផ្អៀងថយក្រោយ បាល់មិនហោះខ្ពស់ពេក
ជើងទ្រទ្រង់ ដាក់ក្បែរបាល់ ដាក់ឆ្ងាយពេក រក្សាតុល្យភាពបាន
កម្លាំងស្នូល បង្វិលត្រគាកជាមួយជើង ប្រើជង្គង់តែឯង បាល់មានល្បឿនថេរ
ការតាមជើង បន្តចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ ឈប់ជើងភ្លាម កម្លាំងបាល់កើនឡើង

ការប្រៀបធៀបនេះបង្ហាញចំណុចដែលអ្នកលេងជាច្រើនមើលរំលង។ បាល់ល្បឿនខ្ពស់មិនចាំបាច់មានប្រយោជន៍ ប្រសិនបើវាមិនទៅរកជ្រុងគោលដៅ ឬធ្វើឲ្យអ្នកបាត់តុល្យភាព។ តាមគោលការណ៍បច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងរាងកាយនិងសុវត្ថិភាពមានសារៈសំខាន់ដូចការប្រកួតឈ្នះ។ “ការលេងដោយយុត្តិធម៌ និងគោរពច្បាប់” គឺជាគោលការណ៍ដែល សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ លើកឡើងជាប្រចាំ។ កុំច្រឡំរវាងការស៊ុតខ្លាំង និងការស៊ុតប្រញាប់ ព្រោះការប្រញាប់ជាហេតុធ្វើឲ្យបាល់ខុសទិស។ សម្រាប់ការវិភាគប្រកួត អ្នកអាចអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគស្ថិតិកីឡាករ] ដើម្បីយល់ពីស៊ុតចំគោលដៅ និងស៊ុតក្រៅគោលដៅ។

ជំហានទីមួយ៖ តើចំណុចប៉ះបាល់ត្រូវកែយ៉ាងដូចម្តេច?

ចំណុចប៉ះបាល់ជាឧបករណ៍សំខាន់បំផុតសម្រាប់បង្កើតកម្លាំង។ ប្រើផ្នែកខ្សែចងស្បែកជើង ដើម្បីបញ្ជូនថាមពលទៅមុខ ហើយរក្សាកជើងឲ្យរឹងនៅពេលប៉ះ។ ប្រសិនបើប្រើម្រាមជើង បាល់អាចលោតខុសទិស និងបង្កការឈឺចាប់។ គោលដៅដំបូងមិនមែនជាល្បឿនខ្ពស់បំផុតទេ ប៉ុន្តែជាការប៉ះកណ្ដាលបាល់បានជាប់លាប់។

ចាប់ផ្តើមដោយដាក់បាល់មិនផ្លាស់ទីនៅចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រពីគោលដៅ។ ស៊ុតចំនួន ២០ ដងដោយជើងខ្លាំង បន្ទាប់មក ១០ ដងដោយជើងខ្សោយ ហើយកត់ចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ។ ហាត់បែបនេះ ៣ សំណុំ ដោយសម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងសំណុំ ដើម្បីកុំឲ្យបច្ចេកទេសខូចដោយសារអស់កម្លាំង។ ការណែនាំដែលមនុស្សជាច្រើនមិនបានគិតគឺ ត្រូវថតវីដេអូពីចំហៀង និងពីខាងមុខ ដើម្បីពិនិត្យថាកជើងរឹងឬអត់ និងជើងទ្រទ្រង់នៅចម្ងាយប្រហែលមួយបាតជើងពីបាល់ឬទេ។ វិធីនេះមានប្រយោជន៍ជាងការទាយថា “ខ្ញុំទាត់ខ្លាំងហើយ”។

  • សម្លឹងមើលកន្លែងប៉ះបាល់ មុនលើកជើង។
  • រក្សាកជើងរឹង និងម្រាមជើងចង្អុលចុះ។
  • ប៉ះកណ្ដាលបាល់ ប្រសិនបើចង់បានបាល់ត្រង់។
  • ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ហោះខ្ពស់។
  • បន្តចលនាជើងទៅមុខ កុំឈប់ភ្លាមៗ។

បច្ចេកទេសនេះស្របនឹងគោលការណ៍បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ដែលផ្តោតលើការបញ្ជូនកម្លាំងតាមខ្សែចលនា មិនមែនការប្រើសាច់ដុំមួយកន្លែងឡើយ។ ប្រសិនបើស្បែកជើងមិនសមនឹងទីលាន កម្លាំងប៉ះបាល់ក៏អាចខាតបង់ដែរ។ នៅទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិត ស្បែកជើងបាតប៊ូតុងខ្លីប្រភេទសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិតជួយរក្សាតុល្យភាពបានល្អជាងបាតប៊ូតុងវែង។ សូមពិនិត្យ [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ វិធីជ្រើសស្បែកជើងបាល់ទាត់តាមប្រភេទទីលាន] មុនពេលបង្កើនបន្ទុកហ្វឹកហាត់។

ចង់ចាប់ផ្តើមវាស់លទ្ធផលដោយវិធីមានប្រព័ន្ធមែនទេ? សូមមើលព័ត៌មានបន្ថែមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំហានទីពីរ៖ តើទីតាំងរាងកាយបង្កើនកម្លាំងបានទេ?

ទីតាំងរាងកាយអាចបង្កើនប្រសិទ្ធភាពស៊ុត ព្រោះវាកំណត់ទិសថាមពល និងកម្ពស់បាល់។ ជើងទ្រទ្រង់គួរដាក់ក្បែរបាល់ ម្រាមជើងបែរទៅគោលដៅ ហើយទ្រូងផ្អៀងទៅមុខបន្តិច។ ប្រសិនបើទ្រូងផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងហោះខ្ពស់ជាងគោលដៅ។ ប្រសិនបើផ្អៀងទៅមុខខ្លាំងពេក បាល់អាចរត់ទាប និងបាត់កម្លាំង។

សម្រាប់ការស៊ុតពីចម្ងាយ ១៥–២០ ម៉ែត្រ សូមប្រើជំហានរត់ខ្លី ២–៤ ជំហាន ដើម្បីរក្សាតុល្យភាព។ កុំរត់លឿនពេក ព្រោះល្បឿនរត់មិនស្មើនឹងកម្លាំងបាល់ទេ។ ចំណុចដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់គឺ មុំចូលទៅកាន់បាល់ប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេអាចជួយឲ្យត្រគាកបើក និងជើងមានផ្លូវបង្វិលល្អ។ នេះជាព័ត៌មានអនុវត្តដែលការណែនាំទូទៅជាច្រើនមិនសូវបញ្ជាក់។ ក៏ដោយ តម្លៃមុំនេះមិនមែនជាច្បាប់ថេរសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាទេ ព្រោះប្រវែងជើង ល្បឿន និងតំបន់ស៊ុតរបស់កីឡាករ អាចធ្វើឲ្យត្រូវកែសម្រួល។

កីឡាករបាល់ទាត់កំពុងរៀបចំជំហានរត់មុនស៊ុតពីចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ ក្រោមពន្លឺថ្ងៃច្បាស់

ហ្វឹកហាត់ដោយដាក់សញ្ញាសម្គាល់ ៣ ចំណុច៖ ចំណុចចាប់ផ្តើម ចំណុចជើងទ្រទ្រង់ និងតំបន់គោលដៅ។ អនុវត្ត ៥ ដងដោយមិនស៊ុត បន្ទាប់មកស៊ុត ១៥ ដង ហើយកត់សម្គាល់ថាបាល់ចេញទៅខាងឆ្វេង ខាងស្តាំ ឬខ្ពស់ពេក។ ប្រសិនបើបាល់ចេញទៅខាងស្តាំជាប់ៗគ្នា អាចមកពីរាងកាយបើកលឿនពេក ឬជើងទ្រទ្រង់បែរខុសទិស។ ប្រសិនបើមានការឈឺជង្គង់ ឬកជើង សូមឈប់ភ្លាមៗ ហើយកុំបន្តដើម្បី “ឈ្នះចំនួនស៊ុត” ព្រោះការរបួសអាចធ្វើឲ្យខាតពេលហ្វឹកហាត់ជាច្រើនសប្តាហ៍។ ព័ត៌មានសុវត្ថិភាពពី អង្គការសុខភាពពិភពលោក ក៏ណែនាំឲ្យបង្កើនបន្ទុករាងកាយជាបន្តបន្ទាប់ និងមានថ្ងៃសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។

ជំហានទីបី៖ តើកម្លាំងស្នូល និងការតាមជើងសំខាន់ប៉ុណ្ណា?

កម្លាំងស្នូល និងការតាមជើងជួយឲ្យកម្លាំងពីត្រគាក ឆ្លងកាត់ភ្លៅ ជង្គង់ និងកជើងទៅកាន់បាល់ដោយមិនខាតបង់ច្រើន។ ការស៊ុតដោយប្រើជើងតែឯងធ្វើឲ្យរាងកាយមិនមានស្ថេរភាព ហើយអាចបង្កើនសម្ពាធលើជង្គង់។ ដូច្នេះ ការហ្វឹកហាត់គួររួមបញ្ចូលសាច់ដុំពោះ ត្រគាក និងភ្លៅ មិនមែនហាត់ទាត់រាប់រយដងជាប់គ្នាទេ។

ក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ អាចប្រើផែនការដូចខាងក្រោម៖

  1. សប្តាហ៍ទី១–២៖ ហាត់ប៉ះបាល់ ៦០ ដងក្នុងមួយវគ្គ និងលំហាត់ក្តារស្នូល ៣ សំណុំ។
  2. សប្តាហ៍ទី៣–៤៖ បន្ថែមការរត់ប្តូរទិស ៦–៨ ដង និងស៊ុតពីចម្ងាយ ១២–១៨ ម៉ែត្រ។
  3. សប្តាហ៍ទី៥៖ ស៊ុតបន្ទាប់ពីរត់ខ្លី ៥–១០ ម៉ែត្រ ដើម្បីបង្កើតស្ថានភាពប្រកួត។
  4. សប្តាហ៍ទី៦៖ ស៊ុតក្រោមសម្ពាធពេលវេលា ដោយកំណត់ ១០ វិនាទីសម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត។
  5. រាល់សប្តាហ៍៖ មានថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ១–២ ថ្ងៃ និងកត់ត្រាការឈឺចាប់ កម្លាំង និងភាពត្រឹមត្រូវ។

ការរក្សាការតាមជើងមានន័យថា ជើងស៊ុតបន្តទៅមុខ និងរាងកាយបង្វិលតាមធម្មជាតិ បន្ទាប់ពីបាល់ត្រូវបានប៉ះ។ វាមិនមានន័យថាត្រូវបោះខ្លួនទៅមុខទេ។ អ្នកលេងដែលបញ្ឈប់ជើងភ្លាមៗអាចបាត់បង់កម្លាំង និងបង្កើតការរឹតត្បិតនៅសាច់ដុំភ្លៅ។ ចំពោះអ្នកចូលចិត្តទស្សនា ការវិភាគពី [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់] អាចជួយឲ្យយល់ថា ហេតុអ្វីកីឡាករខ្លះជ្រើសស៊ុតភ្លាម ហើយខ្លះទៀតបញ្ជូនបាល់សិន។

សម្រាប់ការអនុវត្តចុងក្រោយ គួររៀនពីផែនការហ្វឹកហាត់ដែលមានការគ្រប់គ្រងបន្ទុក និងពេលសម្រាក។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកណាគួរជ្រើសរើសវិធីណា?

អ្នកចាប់ផ្តើមគួរផ្តោតលើចំណុចប៉ះបាល់ និងតុល្យភាព មុនពេលសាកស៊ុតពីចម្ងាយ។ អ្នកលេងកម្រិតមធ្យមអាចបន្ថែមការរត់មុនស៊ុត ការបង្វិលត្រគាក និងការស៊ុតក្រោមសម្ពាធ។ អ្នកលេងដែលមានបទពិសោធន៍គួរវាស់ស្ថិតិដូចជា បាល់ចូលគោលដៅ បាល់ចំគោលដៅ និងចំនួនការស៊ុតក្នុងមួយវគ្គ មិនគួរវាស់តែល្បឿនបាល់ទេ។

សេចក្តីសង្ខេបសម្រាប់អនុវត្ត៖

  • ចង់ឲ្យបាល់ត្រង់៖ ប៉ះកណ្ដាលបាល់ដោយខ្សែចងស្បែកជើង។
  • ចង់ឲ្យបាល់ខ្លាំង៖ រក្សាកជើងរឹង និងបន្តការតាមជើង។
  • ចង់ឲ្យបាល់មានទិសល្អ៖ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ក្បែរបាល់ និងបែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ។
  • ចង់កាត់បន្ថយរបួស៖ កំដៅសាច់ដុំ ១០–១៥ នាទី និងសម្រាក ១–២ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍។
  • ចង់ដឹងថារីកចម្រើនឬអត់៖ កត់ត្រាស៊ុត ២០–៣០ ដងក្នុងស្ថានភាពដូចគ្នា ហើយប្រៀបធៀបរាល់ ៧ ថ្ងៃ។

មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ ផ្តោតលើការយល់ដឹងពី FIFA World Cup 2026 ការវិភាគស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ប៉ុន្តែព័ត៌មានកីឡាមិនគួរត្រូវបានប្រើជាការធានាលទ្ធផលភ្នាល់ទេ។ ប្រសិនបើអ្នកចូលរួមសកម្មភាពកម្សាន្តដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់ សូមកំណត់ថវិកា និងពេលវេលាជាមុន ហើយកុំប្រើប្រាក់ចាំបាច់សម្រាប់ជីវភាព។ ហេតុផលសំខាន់គឺ ការស៊ុតខ្លាំងជាជំនាញដែលអាចហ្វឹកហាត់បាន ប៉ុន្តែលទ្ធផលប្រកួតនៅតែមានភាពមិនប្រាកដប្រជា។

បើចង់រៀបចំការហ្វឹកហាត់ និងការវិភាគប្រកួតឲ្យមានទិសដៅ សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពព័ត៌មានរបស់យើង។

ស្វែងយល់បន្ថែម

គ្រូបង្វឹកពិនិត្យវីដេអូស៊ុតបាល់លើថេប្លេត ខណៈកីឡាករអង្គុយសម្រាកនៅជិតទីលាន

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ប្រើបច្ចេកទេសប៉ះបាល់ ទីតាំងរាងកាយ និងការផ្ទេរកម្លាំង ដើម្បីធ្វើឲ្យបាល់មានល្បឿនខ្ពស់ដោយនៅតែគ្រប់គ្រងទិសបាន។ ការស៊ុតខ្លាំងមិនស្មើនឹងការទាត់ដោយកម្លាំងជើងតែមួយទេ។ គោលដៅគឺឲ្យបាល់ទៅចំតំបន់ដែលបានជ្រើស ហើយកាត់បន្ថយការបាត់តុល្យភាព ឬរបួស។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ គួរហាត់បច្ចេកទេសស៊ុត ២–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកថ្ងៃសម្រាកចន្លោះវគ្គ។ វគ្គមួយអាចមាន ៦០–១០០ ដង បែងចែកជាសំណុំតូចៗ ដើម្បីរក្សាទម្រង់ជើងឲ្យត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើឈឺជង្គង់ កជើង ឬភ្លៅ សូមបន្ថយបន្ទុក ហើយស្វែងរកអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។

សំណួរ៖ តើការស៊ុតដោយខ្សែចងស្បែកជើងខុសពីការស៊ុតដោយម្រាមជើងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការស៊ុតដោយខ្សែចងស្បែកជើងផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំ និងជួយបញ្ជូនកម្លាំងទៅមុខបានល្អជាង។ ការស៊ុតដោយម្រាមជើងអាចមានប្រយោជន៍នៅពេលត្រូវស៊ុតរហ័សក្នុងតំបន់តូច ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវនិងការគ្រប់គ្រងទិសតិចជាង។ សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់កម្លាំង គួរចាប់ផ្តើមពីខ្សែចងស្បែកជើងជាមូលដ្ឋាន។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ខ្លះហោះខ្ពស់ពេក ទោះបីស៊ុតខ្លាំង?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺទ្រូងផ្អៀងទៅក្រោយ ឬជើងប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ក្បែរបាល់ បង្វិលទ្រូងទៅមុខបន្តិច និងប៉ះតំបន់កណ្ដាលបាល់ ដើម្បីរក្សាគន្លងទាប។ ថតវីដេអូពីចំហៀងអាចជួយឲ្យឃើញកំហុសដែលភ្នែកមើលពេលកំពុងស៊ុតមិនទាន់ច្បាស់។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗដើម្បីស៊ុតឲ្យខ្លាំងទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ល្អ ស្បែកជើងសមនឹងទីលាន កោណសម្គាល់ និងទូរស័ព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការចាប់ផ្តើម។ ឧបករណ៍វាស់ល្បឿនអាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសការវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងរាងកាយបានទេ។ គួរចំណាយលើស្បែកជើងសម និងសុវត្ថិភាព មុនឧបករណ៍បន្ថែម។

សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចប្រសិនបើការស៊ុតមិនមានកម្លាំងបន្ទាប់ពីហាត់?

ចម្លើយ៖ បន្ថយចំនួនស៊ុត បន្ថែមការសម្រាក និងពិនិត្យថាតើកជើងរឹង ជើងទ្រទ្រង់នៅក្បែរបាល់ និងត្រគាកកំពុងបង្វិលឬអត់។ ការស៊ុតជាប់គ្នាច្រើនពេកអាចធ្វើឲ្យទម្រង់ខូច ហើយធ្វើឲ្យសាច់ដុំអស់កម្លាំង។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ជាប់លាប់លើស ៤៨ ម៉ោង សូមពិគ្រោះអ្នកជំនាញ មិនគួរបន្តបង្ខំខ្លួនឡើយ។

§
§

មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ · Analytical Archive

Related Articles